Seninle İstanbul'da Olmak Vardı
ne çok sokaklarında dolaşırdık / saçlarımızda mavi rüzgar vardı /
"Yazmak, aslında kendimizi bu dünyaya tam olarak ait hissetmediğimizin kibar bir itirafıdır." - Franz Kafka"
"Yazmak, aslında kendimizi bu dünyaya tam olarak ait hissetmediğimizin kibar bir itirafıdır." - Franz Kafka"
ne çok sokaklarında dolaşırdık / saçlarımızda mavi rüzgar vardı /
Yürekler bulgur bulgur elenir sevdan ile. / Hisarlarında heybet ne söylense nafile.
Ankara hiç bu kadar kararmamıştı. / Ne kar ne buz ne ayaz,
İstanbul’a benzeyen edanı sevdim ilk önce. / Işıl ışıldı gözlerin. /
Yeri durmadan değiştirilen eşya gibiyim / Gittikçe değersizleşiyorum sanki, /
Köprübaşında zaman açılır sonsuzluğa / Güler yüzle karşılar mihmanlarını doğa /
Kayarken çocuk / Mutluluktan uçuyor / Oltu taşında / Bir huş ağacı
bak yine şalterini kaldırdı gün İstanbul’da / mesaisi biten sokak lambaları evlerine dağılır
Memduh Şevket Esendal