Şiir > Deneysel
karamsar
Farkında Değil Üzerindeki İzlerin Sahibi
Siyah ve sahte / Parmak izlerinden muzdarip, hareketsiz, hissiz ve sakin
olumsuz
Adsız Algı
Balkonundaki çiçeğe acıyıp su vermeden, / Kapının önünde aç gezen kediyi görmeden,
üzgün
Her Defasında Yeniden Yeniden Yaptım
yalan dolu avuçlarım / yanlızlıklar dolu ceplerim / kırıklıklar dökülüyor
karamsar
Keyifli Ya da Hiç Bir Şey
yalan dolu umutlar biriktirdim ceplerimde / mütavadiyen ağlamaklı / karanlıkta
Nötr
Bunaltılar
Yaşadığı travmatik olayların ağırlığında, bilincinin bulanık sularında, Baran'ın hayatının son on iki saati... /
üzgün
Zor Karmaşık Sıkıcı
Cehennemde yaşarken cenneti tatmak gibi senle olmak / Zamanı kovalarken akıp gitmesin diye
üzgün
Çamaşırdan Felsefe Olmaz mı?
Çamaşır makinesi arıza yaptı. / Ah..Bel fıtığım, / Oy..Boyun fıtığım,
nostaljik
Hepsi Gerçek
Masalmış / Yaşadıklarımızın hepsi / Ağlamalarımız, gülmelerimiz, sevişmelerimiz
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku