Şiir > Bireysel
nostaljik
Tozlu Raflar Arasında Paslı Bir Kalp
Bıraktığım yaşta mı, yoksa yerde misin, bekle dediğim / Uzattığımda dokunacak mı parmaklarım
üzgün
Kaç Artıya Denk Gelirdi Eksilmelerimiz
Sırtını döndü ya güneş bir kere / Beklentim kalmadı artık bu şehirden
üzgün
Ördüğüm Kalın Duvarlar
Geçmişte yaşadıklarıma artık üzülmüyorum. / Ama… / Bazen daralıyorum içten içe. / Bazen nefes almakta zorlanıyorum.
