Şiir > Bireysel
üzgün
Mor Sarmaşıklı Yollar
gözlerim yaslı akşamların derin mezar çukuru / karanlık toplanıyor siyah elbisesiyle etrafında
üzgün
Gülüşlerim Var Alkış Kadar Anne
Beni neden doğurdun ki ANNE / Evcilik oyununa alet etmek için mi
nostaljik
Çay Beni İmar Eder
Gülüşün naz ıtırlı albeni sarmaşığı. / Çay efsane demlidir senin elin değince.
üzgün
Orada Babam Çok Üşüyor Anne
Bir yaz daha biterken, bir geceyarısı / Karanlık bir eylül düştü ayakucuna
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku