Şiir > Bireysel
karamsar
Hücrelerimde Aşk Ölür...
tutuklanmış umutlar / geceden izler serpilir kırılışlarıma / ki kurşuni
karamsar
Gün Dönümünden Vazgeçişler veya Yeni Bir Başlangıç
Bu gece yalnız başına / İfadesiz fakat az biraz korkak /
üzgün
Acın Yüreğime Sabitlendi Annem
Günlerdir göremiyorum seni annem nerdesin, nerdesin?.. / Yokluğunla bin ölüyor, bir diriliyorum
üzgün
Yürüyorum...
Karanlıklarda yürüyorum, / Nefesim daralmış korkmuş bir çocuk gibi gozlerim açık,
düşündürücü
Sevgili Günlüğüm
Sonra işte ak saçlar ile kara saçlar arasında bir ayrışma, bir sürtüşme yaşandı diyeceğimi düşünmüş olabilirsin
nostaljik
Önceki Gün Bana Bir Araba Çarptı Halbuki Dikkatliydim
Bana uzaklardan anca duyabildiğim bir şarkı bıraktınız / Köşebaşında saat ikiyi beş dakika
üzgün
Hüzün Demli Çayımız
Ateş alır duygular hayalimizse üşür. / İnce bir sızı sarar sinemizi dem be
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku