Şiir > Bireysel
üzgün
Yoksulluğun Bayramı Olmuştu Zaman
Akıp gitti günler...Halka, halka boynuma dolandı zaman / Halkalar çoğaldı, ben eksildim, ben
üzgün
Ayak İzi Kadar Olur Yüreğim
Kapıya benzer yalnızlığım / Git gellerle açılır yaralarım / Eşikte
üzgün
Canım Vazgeçmiş Canından
Ölmekten değil, sizi bir daha görememekten korkuyorum / Bu yüzden de, biraz daha
üzgün
Henüz Kurumamıştı Ellerinde Kınası
Tıpkı annemin yanık türkülerine benziyorsun / Sana bakarken, ruhumun yorgun günleri mıhlanıyor usuma
karamsar
Hücrelerimde Aşk Ölür...
tutuklanmış umutlar / geceden izler serpilir kırılışlarıma / ki kurşuni
KİTAP İZLERİ
Sessizin Payı
Nurdan Gürbilek
Edebiyatın Vicdanı: Nurdan Gürbilek "Sessizin Payı"nda Adaletin Peşinde Siyasal kutuplaşmaların ve susturulmuş tarihin zeminini çatırdatttığı bir coğrafyada yazar nerede durur? Adalet arayışında edebiyatın sunduğu imkân
İncelemeyi Oku