Şiir > Bireysel
nostaljik
Yalnızlığın Rüzgarıdır Esen Saçlarında...
Ne dikenlerden şikayet et / ne kara bulutlardan.. / Dikenler
üzgün
Tahtı Yıkılan,tacı Sökülen, Bahtsız Kadın
Ey kadın!.. Koca yürekli, derinliğine insan / Adı ölümün üstüne, mürekkebi kan,
üzgün
Ben, Uyuyamıyorum...
Gecelerdir, gecelerdir uyuyamıyorum... / Halbuki yatağım sıcacık, / Nevresimim pazen
olumsuz
Sonsuzluğumun Yanaklarından Öpüyorum
Titrek bir sokak lambası ve altında inleyen bir kadın / Kendinden vazgeçmiş, bırakmış
üzgün
Ayak İzi Kadar Olur Yüreğim
Kapıya benzer yalnızlığım / Git gellerle açılır yaralarım / Eşikte
