"Dil, varlığın evidir. — Martin Heidegger"

Şiir > Aşk ve Romantizm

olumlu

Sone

Farzet ki indirdim / Gökyüzünden, sana sunmak için Ay ‘ı. /

karışık

Odalar - 1

Seni kaç kere düşürdüm yüzümden / Sor (a) ma /

üzgün

Yaban Gülü

Bir yolcuydun önceden bileti kesilmiş. / adı yok bu yolculuğun /

üzgün

\*tut Ki! \*

Ay üşüyor, hüzmeleri sarmıyor güneşin; / Kesrik bakışlarında yaralı yıldızlar alemi..

üzgün

Gözlerim Ağlar

Yarınımdan habersiz yaşamanın cahilliği, / Dünümden yoksunluğun çaresizliği kurcalar durur zihnimi.

üzgün

Sen 2. Tekil Kişi Sevgili...

Bir sonbahardı, ağaçtan düşmüş bir yapraktı.Sararıp solacağını bile bile yanıma aldım SENi. Keşke ağacına yeniden asabilseydim

üzgün

Zamanın akışı

Artık sensiz gecelerim oldu hüsran / Hani unuttuk verdiğimiz sözleri bir an

umutlu

Hep Seni

Yokluğunun derdiyle ,gözüm görmese hani, / Ruhuma gir, bedenimde hissedeyim seni,

Başa Dön