"Bir şehrin ruhu, anlatılan hikâyelerinde saklıdır. — Italo Calvino"
"Bir şehrin ruhu, anlatılan hikâyelerinde saklıdır. — Italo Calvino"
Ayakkabıcı, çocuğun şaşkın bakışları arasında dükkana girdi. İçerdeki raflar, onun beğendiği modelin aynısıyla doluydu. Ama adam, vitrinde olanı çıkarttı. Bir tabure alıp döndükten sonra, çocuğu oturtup yeni ayakkabısını giydirdi. Ve çıkarttığı eskiyi göstererek.....
Sevdiği kişiyi kaybeden ve sevmekten korkan birini yaşadıkları.
Sevdiğim İstanbul ve ben ondan kaybolmuşum.
Aşk fısıldamaları var şu anda burada. İnsanlar sessiz ve düşünceli yürüyorlar. Endişelerin olmadığı zaman bu. Sadece gözükmek için çabalayan ay, bulutların gücü ve yağmurun sesi var. Denize düşmek için büyük bir çaba harcıyor yağmur
Yusuf suresinin 33. ayetindeki hz.yusufun rabbine duasından etkinerekten yazmış bir denemedir... keyifle okunan akıcı uslubu vardır... özellikle nazım tarzına yakın bir nesir ile yazılmıştır...
Eskici bağırıyordu yine sokakta;
Eskilere nayloooon, getir eskiyi al yeniyi diye.
Yıllardır hep aynı edayla, hep aynı niyetle bağırıyordu.
O bir eskiciydi. Eskiyi alıyor ve yerine yenisini veriyordu.
Akli dengesini yitirmiş kahve fincanlarına zaman sıkışır,
kahve fincanı zaman küpü olur...
Hatice yıkar, birikmiş zamanın akar gider.....
Adım neden Yasemin değil de Şerba?, Naylon atkılı ayakkabılarım ayağıma neden sığmıyor?, Kaç yaşındayım?, Steinbackin kızıl saçlı azize sinin ne işi var benimle?...Pastel boya resimlerime neden eskimiş tahta terliklerden çerçeveler yapıyorum? Yağmur ha
Gül kokulu bir ay içinde herşeyimiz gül olmalı sünnetlere de daha bir fazla riayet etmeliyiz.
Çok mu zaman olmuştu sancılar dineli..Herşey düzeldi derken yıllar sonra kapıda şimdi O....Ve sadece bir dakika içinde hissedebildikleri kapıyı açanın..
