"Edebiyat, gerçeğe eklenen bir yalandır. — Carlos Fuentes"
"Edebiyat, gerçeğe eklenen bir yalandır. — Carlos Fuentes"
Sana küçücük turuncu edikler alıp hemen koştum babana. Sıhhıye ile Kızılay arası kısacık yol. Otobüse de bindim. Ama yol uzadıkça uzadı.
Ne hazindir ki, kurmak için seçip aldıkları ve eleyip kendine kattıkları hep bir mücadele ve gayret. Ve insan en büyük rakibinin kendisi olduğunu anladığında bütün bunları daha güzel yerlerine yerleştirebiliyor. Kimileri için daha kolay olurken, kimil
tersten okuma çabası hayatın izlerini kitabelerde
Temel ve genel olarak belli özellikleri gösteren insanlar, özellikle davranışları açısından farklıdır. Belki de bu farklardan yola çıkan bazı düşünen insanlar, “insan kadar dünya” olduğu görüşünü dile getirmişlerdir.
Şimdi sevginin ıssız ormanlarında yolunu arayan bir tutsağım. Elimi tuttuğum her dal seninle kırılıyor. Sana ulaşamamanın yankısını yaşıyorum. Dağlara ulaşabilirsem belki aşarım.
Yakın arkadaşlarıma şöyle bir bakıyorum. Hepimizin ortak bir noktası var...
Yüzünü buruşturma, geçecek! Her kalp kendine yeni bir eş kalp bulmak için yollara düşecek, yola düşmese de oturup bir köşede beklese de , diğer bir kalp tarafından bulunacak,sonsuza kadar seni sevmeyeceğim korkma...
Benim pencerem en parlak yıldıza bakar,
Nüfus cüzdanımda aşkın suretini taşırım ben
Bahçeli eski evlerde aşk masalları dinlenirken,
Yorgun bir otobüs geçer şehirden.
Ne hayatlar gördüm zamanı tüketmiş , ne hayatlar gördüm zamanda tüketilmiş.
İki araba veya daha fazlası sokak tabiriyle kapışırlarken yumurta yoluna bırakılmış spermlere benzemiyorlar mı?
