"Bugün 14 Nisan 2026... Demek ki hâlâ yaşıyorum. Yazık, o kadar güzel planlarım vardı." — Dorothy Parker"
"Bugün 14 Nisan 2026... Demek ki hâlâ yaşıyorum. Yazık, o kadar güzel planlarım vardı." — Dorothy Parker"
Bir nedenin kendi gerçekleşmesi oluşmadan, içinde sonucu yoktu. Sonuç belli bir aşamaya kadar neden içinde sonuç olarak yoktu. Sonuç, neden içinde belirdiği zaman da eğer sonuç dışta kendi yansıma bağıntılarını oluşmadıysa sonuç neden ile yer ve sıra değişebilir değildi. Oysa köleci sistem içinde dış bağıntılarını oluşan sonuçlar, neden
Groteskti mana anlayışlı dillendirme, içsel duyuşlu içsel okuyuşun, iç seslendirmeli mana diliydi. Totemi mana anlayışı tarihte ilk kez semboller üzerine mana bindirme dili olma işiydi. Dıştan özneler arası ortak anlamanın mana diliydi. Kısacası Totemi dil, semboller üzerinde anlatmanın mana diliydi.
Bunu kolektif sahipli somutluğa karşı bu somutluğun tersi ve zıddı olması ile "mülk benim" diye seslenen bir soyut anlayışa yaptıracaktı. Bu soyut seslenme, gizli niyetin kendisiydi. "Mülkümü dilediğime, dilediğim kadar vermekle kimine nasibini kıstım. Mülkümden kiminize az, kiminize çok pay var. Kimine de paydan hiç vermedik" diyecekti.
Doyma hali zamanla ve türlü enerji sarfları nedenle eksilir. Boşalır. Bileşenlerine ayrışır. yani eksilme; boşalma, acıkma olarak ayrışır. Her iki tür belirme uyarılmış iyon hareketidir. İyonize eylemler seçme ayıklama yapacak çekme-itme yapmanın iyon hareketine dönüşürler.
Totem yasaya karşı ittifakın yasası ne diyordu? "Totem eşlerinle veya totem kardeşinle yatmayacaksın". Demek ki melez çocuk, hangi tarafın velayetine verildi ise o taraf verilenler çocuğun, totem eşleri olacağından; çocuk totem eşi olan kendisini emzirenlerle, yatamayacaktı.
El mana anlayışı içinde eksik olan ortaklaşmaydı. Ortaklaşma süreci zaten doğaya yönelimle olan kişilerin yönelimle olan eylemlerini ortak aştırıyordu. Ortaklaşma karşılıklı olarak kişilerin eksiğini birbirinde tamam ettiği süreçlerdi. Ortaklaştırma kendi kendisini başlatan ve kendi kendisini devam ettiren süreçti.
İnsan deneyiminin iki temel unsuru - zaman ve özgür irade - aslında bilincin ürettiği yapılardır. Modern nörobilim, kuantum fiziği ve İslami kader anlayışı farklı yollardan aynı sonuca işaret eder: Ne zamanın akışı deneyimi ne de seçim yapma hissi, dış gerçekliğin doğrudan yansımasıdır. Her ikisi de bilincin geriye dönük
Emrah Safa Gürkan
