Evet ! Çok sevmiştim!
Şimdi de nefret ediyorum!
Çok değiştiğim doğru,
Çabuk büyüdüm,
belki de yaşlanıyorum!
Gülüşlerim sıradan,
mutluluğun tarifi yok içimde artık!
En büyük inişlerimi yaşadım,
elimden tutan sen bile değildin!
İttin beni..!
O günden sonra,
dümdüz görüyorum seni,
abartmadan.!
Artık çok büyük acılarım yok!
Heyecan yok!
Hayatı kendine,
kendimi hayata bıraktım!
Sorgu..
fazla düşünce yok!
huzur var!
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
