gün boyu içime akıp dururken gece
yıldızları hiç bu kadar
yakın hissetmemiştim yüzüme
akıp duran bu ılık duygu
içimin tüm çoğrafyalarında
yeniden mavi oluyordu
sonra koyulaşıp
apayrı renklere bürünüyordu
geceyi gögsüme
bende tek bir parıltıda
seçebiliyordum yüzümü
ve içimin çoğrafyalarını
ancak bu denli yakışabilirdi
bir yıldız göge
uzanıp çekivermek için
onu çok zor tuttum kendimi
ama zaman vardı daha
gün ağarmalıydı
ve gelip konuvermeliydi
omuzlarıma
ağaran günün adına
olanca gücümle istemeliydim
ve hiç şüphen olmasın
olanca gücümle istedim
seni
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
