gün boyu içime akıp dururken gece
yıldızları hiç bu kadar
yakın hissetmemiştim yüzüme
akıp duran bu ılık duygu
içimin tüm çoğrafyalarında
yeniden mavi oluyordu
sonra koyulaşıp
apayrı renklere bürünüyordu
geceyi gögsüme
bende tek bir parıltıda
seçebiliyordum yüzümü
ve içimin çoğrafyalarını
ancak bu denli yakışabilirdi
bir yıldız göge
uzanıp çekivermek için
onu çok zor tuttum kendimi
ama zaman vardı daha
gün ağarmalıydı
ve gelip konuvermeliydi
omuzlarıma
ağaran günün adına
olanca gücümle istemeliydim
ve hiç şüphen olmasın
olanca gücümle istedim
seni
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
