Dün karanlığın açmazında
Yol aldı gündüz düşü hayalin
Bir karartıydı belki
Kendimi hafifçe yokladım
Gözlerimi kocaman açtım
Yoktun
Özgürlüğe bir adım kala
Soğuk demir parmaklıklar geldi elime
Gördüğüm ya da göreceğim
Bütün düşlerimi bir çırpıda
Aldı elimden
Yaşamım bir çırpıda
Avuçlarımın içerisinden
Süzüldü ve yere düştü
YZKİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
