Kisa Süreçleri̇n Yüksek Performansi

Doğum emeklemeye başlar sonrasında yavaş yavaş adım atma çabalarına girişip yürümeye çalışırız.Farkında olduğumuz gözümüzün gördüklerinden fazlasını öğrenmektir.Görsel örenme şansımızı geliştirmek için farkında olmadan farkındalığımızın sürüklediği sürece hızlı hızlı adımlar atar kimi zaman bulunduğumuz bir bar bir çay bahçesi boş bir sokak yaşlı bir adam yaşlı bir çınar ağacı

yokoluş evresi

eskiler yeniler zıtlaşmasındaki kaybolmaya hüküm giymiş benlik

Maddemi daha ağır maneviyat mı? sorusuna süre gelen değişken cevaplarda bazen doğru cevabı kendimize uygulamaya çalışır bazen de tam tersini.
Terslik-zaman düzleminde orjine yakınız aslında veya değiliz.

Hayatın değersizliklerinden dolayı yaşamı hiçe sayan bir ben ve yaptıklarımın resmedilişini gerekse fotoğraf veya bir filme çekilişini uzaktan izleyen bir kimse.
Nedir ne değildir derken yaşadığımız yılların geçip gidişini bu şekilde izleyip görüp algılıyoruz sonuca varmaya çalışıyoruz, oysaki geçip giden neydi?
Şuan da geçip

Dönüşün başı başlangıcın sonu arasındayız yine.Hayatın vermiş olduğu mutlulukla mutsuzluklarıda yaratıp bünyede tahribat yaratmasını sağlarız.
Peki bu neden ki?
Neden yoruyoruz kendimizi
Bünyemizi

zihnimin şeytanla orgazmı

yuvarlanmalı çalıya çırpıya bulaşmalı etleri parçalamalı her damla kanda bir avuç toprak sulanmalı.toprakta buluşmalı yeniden bir beden çığlıklarla uyanan güneşi tam tepeye alıp yeni bir gölge kovalamacası başlatmalı.

çürümeye yakın bir ceset.sahipsizliğini yırtık ceketinden yırtılmış ayakkabısından anlayabilir kimliksizlik arayışının yokoluşundabulunabilir bi kaç canlı hücre.ölme sebebi sebebsizliğinin çıkmazındaki bir yol eni sonu bir duvara çarpıp bi kaç şişe şarap şişesi arasında kıvrılıp

Ayda yürümeye çalışırken sürekli dolunay olsun ışıkla daha çok yürüyelim gecleri isteklerinde ki yıldız kaymalarını izleyip dünyaya bir kulaç atıp yeniden ayda yürümeye beklemedeyiz.Ay çocuklarıyız biz ayda yaşamı neden araştırıyorsunuz, dünya da kulaç atmak daha kolay.

zihnimde keşfettiğim yeni bir dünyada geziniyorum, karanlıklara bürünmüş bir kainat tek bir canlı görünmüyor.bir cızırtı sadece bir cızırtı duyuyorum.yürüyün esnasında kendi bayrağımı yapıp dumanlarla sarıyorum.her kilometre başına dikip oturup önünde bir bira içiyor sonra yeni bir bayrak için yeni bir sigara yakıyorum.devam ettikce kendime bir harita çıkarıp bayrakları

Kaybolacak günüm varsa oda bugün, düne yarın çoktan siktiri çekmişim ben.Yarının dünden farkı ne veya dünün yarından farkı ne olacak ki?beynimde ki bok böcekleri çoktan kemirdi dünümü bugünümü yarınımı.oysa bugünde yoktum ben.
olmasa da olur yarınım olmasa da olur sonsuzum.
olmasını istediğim ne peki?

Beynim kontrolden çıktı artık kontrol etmiyor farklı bi beden arıyor yabancılaşmaya çalışıyor, uzaklaşmaya çalışıyor tıpkı sen gibi, o gibi diğerleri gibi.ben her zaman farklı olduğunu düşünmüştüm omuriliğimide söküp gitmeye karar verdi.yeni bir denge yeni bir düzen kurma bahanesiyle.

gecenin bitişini kısalaştırdık yine, sabahın oluşunu uzaktan izleyip kendimizi dolaba kapattık.nefret ettik görmekten, nefret ettik yakınlaşmaktan.uzaktan sevme çabalarıydı bunlar.
nefret edip sabaha denizden uzaklaştık
nefret edip günden uzaklaştık
haftaları sopayla kovaladık
yine de nefret edip birbirimize sarıldık.

sonsuza biruçurumdan dalmak sanırım herşey bundan ibaret

delirme noktasındaki bi insan...
uzaktan herşey normal gelebilir, belkide yakındanda geliyordur.
bir ses bir yok oluş olmuştur her daim.
dinle dinle, dinliyorum geçmişe koşuyorum ama bir türlü kavuşamıyorum.
çılgınlık zamanlarımda çılgındım ama şuan?bu koşturmanın sebebi bumu?

tik tok tarzında değil bu kez sırtımdaki damarların atışını hissediyorum ve bu kez sadece içinden kan vede alkol geçmiyor, ölümde çok uzak şuan.
sadece gelişecek anların adrenalini miki?adrenalin dediğin nedir ki? orgazm sonrası uyuma yeniden uyanıp bira açmak mı?

belki de sesinle kayboluruz yeniden yok oluruz

Yum gözlerini, yum gözlerini yarına yarındaki umuda.