Aşkımızın ilk yemini, / Dudaklarımın serinliğini hissettiği o ilk an, /

içimde her zaman bir aşk vardı / kaybolan zamanın çıkarmaya çalıştığı

bir tek ben miyim acaba, aradığı şeyi elini attığı ilk cepte bulamayan? Bulduğu değersiz, ararken kendini kaybetmiş, düşüncelerin kuytusunda, aradığı olgunun, aradığı mutluluğun bile gerçekliğinden şüphelenen bir tek ben miyim acaba merak ediyorum.

''yeni yeni sayfalar açmak istediniz hep hayata, peki yeni bir sayfanız kaldı mı? Yoksa arkasını boş bulduğunuz bir karalanmış kağıt mı yeniden başlıyorum dediğiniz?''
şöyle bir geçmişi geleceğini yorumlamak isterseniz bu denemenin size yardımcı olacağını umud ediyorum...