Yaşarken ölüm nasıl tadıyorum bu gece yine / Sığındım anılara sebepleri biriktiriyorum

Her gün sensiz uyanmak / Yüreğimin her geçen saniye eridiğini hissetmek

Aynaya bakınca kendimi değil kocaman bir yürek o yürektende büyük bir sen gördüm.

Şarkılar Sustu Beynimde..Sadece Mısraları Var..Kendi Uydurdugum Sessizlikle Bestelenen..Sana Dair..ßize Dair..ßırak Kanlı ßi Savaşın İçinden Geçsin Ömrümüz..ßırak Tüfekler Patlasın..Es Gecsin Yada Yüreimden Vursun ßeni..Çilekeş ßir Sonbahar Yaprağına Özensin Gözlerimiz…Sehit Olsun ßedenlerimiz..Cennet Kokunla Sarsılsın..Ne Fark Ederki Sensizliğim..ßen Nasılsa Sendeyim…

Defalarca haykırdım sesim çıkmadı,ellerim yazmadı,gözlerim söyleyemedi..ama hükümsürdügün baska uçurumlardan bütün benliğim haykırdı "GİTME"... VE SADECE BEN DUYDUM...SENSE OLMASI GEREKENİ YAPTIN.."GİTTİN"...

Uzun cümleler kuruyorum..anlamlı biçimsiz uzun cümleler..Denediklerim..Yanıldıklarım ve Haklılıklarım..hayatımın uc noktalarındaki o yapı taşlarım...ßelirsizliklerin varolus noktası simdilerde ßen Sen Ve ßiz..su yüzünde boğulan bedenleriz..

Gülüşlerinle alkışla beni.Gözyaşların düşmeden,dudakların titremeden..ßütün Yüz Hatlarında kader yolumuz belirginleşsin..Aynaya bak sonra.. Ve alkışla beni.. Ellerin birbirine değmeden,yüreğinin sesiyle…