Yürüyorum

Başına yetişemediğim bir masal dinliyorum
Yola nasıl çıktım bilmiyorum
Ancak yürüyorum belki fütursuz
Belki meraklı yollarında şehrin
Seninle geçtiğim, sensizleştiğim
O en sakin kulvarında karanlığın
İçli sesini duyuyorum
Severken büyüyen yalnızlığımla bir
Bir bütünüm artık
Bugün seni görmek istemiyorum
Hayır yanlış anlama
Şu an için diyorum
Pimini çektim hayatın anla
Dağıldım, toparlanamıyorum
Unuttuğum şarkılar bir bir aklımda
Sözlerinde ağlamaklı bir ben buluyorum
Sarsılırken gözlerinin tetiklediği depremlerde
Etrafta tutunacak bir ince dal ararken
Seni nasıl görmek istediğimi
Yavaş yavaş anlıyorum
Yeni doğmuş bir yağmura inat
Usulca yağan güneşe susuyorum
Yıldızların aydınlığına uzanan ellerini
Gülüşünde sayısız mevsim seyrini
Milyonlarca sevdiğim seni, özlüyorum
Ne olur karşıma çıksan bu gece
Yola nasıl çıktım bilmiyorum
Ancak yürüyorum...