Doğangünde yoruldu,
Taşımaktan umutlarımı.
Bir haber uçururum dediğinden beri.
Vakti gelmedimi, bülbüllerin ötmesine?..
Güneş yoruldu...
Ümitler yoruldu...
Ben yoruldum artık...
Okyanuslara kattım da özlemi mi.
O bile taşıyamaz oldu...
Seni, bir annenin evladını sevdiği gibi sevdiğimden,
İçim senden yana telaşlarda kaldı.
Bir de deli özlemi saldın başıma,
Özledim sıcacık dostluğunu,
özledim seni...
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
