Doğangünde yoruldu,
Taşımaktan umutlarımı.
Bir haber uçururum dediğinden beri.
Vakti gelmedimi, bülbüllerin ötmesine?..
Güneş yoruldu...
Ümitler yoruldu...
Ben yoruldum artık...
Okyanuslara kattım da özlemi mi.
O bile taşıyamaz oldu...
Seni, bir annenin evladını sevdiği gibi sevdiğimden,
İçim senden yana telaşlarda kaldı.
Bir de deli özlemi saldın başıma,
Özledim sıcacık dostluğunu,
özledim seni...
KİTAP İZLERİ
Kör Pencerede Uyuyan
B. Nihan Eren
Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku
