sevdayı yokluğunla yaşamak güzeldi
varlığında kayboluyordu sevdam…
sevdam sana ağırdı ezildiğini hissederdin hep
yokluğunda ise bana ağır gelirdi.
Sonra sonra sevdayı yokluğun bilmeye başladım.
Sevdam sensizlikti, hasretti artık…
Sen
Sadece geldiğinde dokunduğum, gözlerine baktığım oldun,
Bir heykel gibiydin ruhumda…
Tümden gittiğinde ise hiç zorluk çekmedim.
Yıllarca sensizliğe sevdalanmayı öğrenmiştim.
24 ekim 2002 01:27
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
