sevdayı yokluğunla yaşamak güzeldi
varlığında kayboluyordu sevdam…
sevdam sana ağırdı ezildiğini hissederdin hep
yokluğunda ise bana ağır gelirdi.
Sonra sonra sevdayı yokluğun bilmeye başladım.
Sevdam sensizlikti, hasretti artık…
Sen
Sadece geldiğinde dokunduğum, gözlerine baktığım oldun,
Bir heykel gibiydin ruhumda…
Tümden gittiğinde ise hiç zorluk çekmedim.
Yıllarca sensizliğe sevdalanmayı öğrenmiştim.
24 ekim 2002 01:27
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
