Anladım ki artık gözlerin bana haram,
Duyupta huzur bulduğum, kendimi ve akıp giden zamanı unuttuğum sözlerin ise alabildiğine uzak..
Zaten hiç benim olmadı ki gözlerin.
Korkuyla baktım her defasında,
bakışın altında ezilerek, kaçınıp saklanarak.
Sanki esiri olmaktan korkar olmuştum
gözlerindeki derin anlamın.
Sanki kaybolacaktım derinliğinde
bakakalsaydım durdurak bilmeden.
Şimdiyse kaçırır oldum gözlerimi, nedendir bilmem.
Acı verdiği için mi, yoksa seni tekrardan hapsetmemek için mi gözlerimdeki anlamlı bakışlara, bilmiyorum..
Bildiğim tek şey var, o da yasaksın bana ve hep yasak olacaksın belkide...
