Alsam başımı gitsem diyorum
nereye gideceğimi bilmeden
boş karanlıkta sürüklensem adına.
Denizi yanıma, mehtabı arkama alıp
terketsem hayatımı.
Seninle doğsam her sabah,
her an seni solusam,
sadece sana acı çeksem,
sen bilmesen.
Bakışlarını alsam yanıma,
beni hüzün havasına sokan,
kalbimdeki sevgi bahçelerinde gülüşlerimle büyüttüğüm bahar çiçeklerini sana sunabilsem.
Gitmeden son kez konuşabilsem,
anlatabilsem sevgimi sana.
İşte gidiorum,
hüzün çığlıklarında çırpınarak,
yüreğimi kanatarak ve hayatı hiçe sayarak.
Sevgim adına terkediyorum gözlerini ve
beni anlamayan yüreğini...
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
