Sana şiirler yazdığımdan
Haberdar olamayacaksın,
Sevdiğim...
Göçüp gideceksin elbet bir gün,
Deliler gibi sevildiğinden
Haberdar olamayacaksın...
Gün gelecek,
Küseceksin hayata.
Gün gelecek,
Duyulmaz olacak sesin.
Gün gelecek, yüzün
Kırışıklıklarla dolacak.
Ruhunu kaplayacak
İllet bir hüzün
Ve sen, böyle deliler gibi
Sevildiğini bilmeyeceksin.
Şarkılar söylediğimi sana,
Bulutlara resmini çizdiğimi,
Besteler yaptığımı sabahlara dek
Bilmeden öleceksin.
Ne tuhaf, öyle değil mi sevdiğim?
Seni ilk gördüğüm gün
Dilimin neden tutulduğunu
Bilmeden öleceksin.
Ayları yıllara ekledim,
Yapraklar...
Kuruyup döküldü bahçemde.
Bir tek hatıran kaldı dipdiri
Ve böyle deliler gibi
Yandığımı bilmeyeceksin.
Yaldızlı bir hayatı
Tercih ettiğin gün
Öldürdün saadeti.
Şimdi yazarsın derkenar,
Bir öküzden kurtulduğunu.
Doyunca anlamışsın,
Açılmış gözlerin besbelli.
Kafanı vurursun duvarlara,
Gönlümdeki sarayını
Viran ettiğinde göreceksin.
Adını bir sır gibi sakladım,
Kirletmesin istedim arsızlar
İçimde düğümlenen hevesleri
Sensiz geçen günlere ekledim.
Kaybettim seni bulduğum gün.
Ne yazık, bir gün sen de öleceksin.
Dilek ağaçlarına fısıldadım adını,
En temiz kaynaklara sevdamı.
Umutla beklediğim saatleri
Yokluğunda mühürledim kalbimi.
Yaz ortasında kopan fırtınayı,
Kara kışta filizlenen çalıları,
Karla karışık yağan yağmurları
Hatırana ekleyip mühürledim.
Elbet bir gün varacağım kapına,
El ayak çekilende
Fısıldayacağım kulağına.
Duyamayacaksın yine beni,
Duyamayacaksın, sevdiğim,
Duyamayacaksın...
Seni ne çok sevdiğimi.
Duyamayacaksın yine, beni.
