Gözlerim kapalı itildim dışına evimin,
Yağmur yağmıyordu gözlerimde,
Nisan,
Bir ölüm gibi düşündüren beni,
Ağrıyan bir diş gibi acz içinde yüreğim,
Güneş görmez düşlerim,bilirim,
Bağırırım gecelere, aldırmaz kimse,
Duysalar ne fayda eder bu saatten sonra,
Yağmur yağmaz sokağıma,
Gözlerim ağlamasa,
Sesleniyorum yüreğimin kaldırabildiğince bu umut trenine,
Yalnızlık içinde,
Koşuyorum hayata,hergün bir adım fazladan,
Ölümün sınırına yaklaştıkça anlıyorum,
Gözyaşlarım ardından görüyorum son düşümü,kimsesiz
Ağlıyor bir köşebaşında,boynu bükük çaresiz...
