Kapattım kalbimin kapılarını aşk'a
Tükendim zira umudum kalmadı başka
Her seferinde çektikçe ayrı bir cefa
Korkar oldum sevmeye değişmedikçe bu yasa
Yalnızlığı her geçen gün bastım yarama
Tadım yok bu aralar rest çektim zamana
İlaç olmuyor hiçbirşey bu merama
Sabah akşam yalvarırım yüce mevlama
Hayat bu nankör olma ey nefsim
Varlığım ibadet isyan değil işin
Gün olur devran döner değişir herşey
Yüzümde tebessüm dudaklarımda gülümsemeler
