Aşkın ummanına ışıklar saçan,
Ruhumun şavkını har mı sandınız?
Hasretin zehriyle sevdadan göçen,
Gönlümün gözünü kör mü sandınız?
Kaç kere kırıldı içimde bin fay,
Bahtın mehtabında kayboldu son ay,
Yalanlar marifet, ihanet kolay,
İnsanca sevilmek zor mu sandınız?
Yıllarım dünyanın ömründen uzun,
Halimi görseydi ürkerdi Mecnun.
İnleyen dağlarda Leyla’ya zebun,
Döktüğüm yaşları kur mu sandınız?
Sevginin ufkundan güneş çıkmadan,
Umut tünelinde çıra yakmadan,
Bir kere içine girip bakmadan,
Gönlümü evrenden dar mı sandınız?
Sevgiye yurt değil, ne ten, ne beden,
İlahi sevgiler büyür ebeden.
Paranın şöhretin peşinden giden,
Vefasız ceylanı yar mı sandınız?
Sonsuz okyanusum, sevgi doluyum,
Yunustur rehberim, mecnunluk huyum,
Bir pençe toprağım, bir bardak suyum,
Beni bu âlemde var mı sandınız?
Mehmet Nacar
]
