Utanıyorum seni köşe başlarında beklerken,
karşında çocuk gibi titrerken
Utanıyorum arkandan usulca izlerken,
sana bakarak kendimden geçerken...
Utanıyorum tek kelimen için yüzüne bakmaya,
bir 'merhaba'na bu kadar mutlu olmaya
Utanıyorum yatakta sırtüstü uzanmaya,
her şeyi bırakıp hayaller kurmaya...
Gündüzler seni düşünerek geçiyor,
Geceler zaten uykusuz;
Utanıtorum bu halimden,
Aman duymasınlar,ne olur sus...
Ne hale geldim böyle,ben geçmişim kendimden,
Her şeyim sen olmuşsun da;
Senin haberin yok benden...
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
