Kaderin ellerinde
Hamur gibi yoğrulmaktadır,
Yorgun Yaşam;
Biteviye bir melodramın
Oynamakta son perdesini.
Korkudan büzüştü tüm renkler.
Gökkuşağı renklerine astılar kendilerini.
Izdırap arabasının cıvalı farları,
Gözümü alıyor.
Yok, mudur bu yolun, başka geçeni.
Hayat kadının üfürdüğü,
Sigara dumanında kaldı hayaller.
Umutlar, 2-1 gelen zar olmuş
Üçkâğıtçının ellerinde.
Hep bana gele geldi der.
Geceler, kaçışmış merdiven altlarına.
Hüsranların,
Gökdelenleri yükseliyor burada.
Kafamda tanımadığım düşünceler,
Tam kadro toplantı var.
Vampirlik icazetini,
Hak etmiş yokluğun;
Anılarımızın kanını emer... (29.5. 2011 - 9.şiir kitabımdan)
KİTAP İZLERİ
Gözyaşı Konağı
Şebnem İşigüzel
Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku
