Soğuk rüzgarlar getiriyor artık
Kuru yaprakları.
İki kalp üşüyor , ayrı yollarda
Üzgün ve tatsız tüm seslere karışık Kahkahalar.
Zaman duruyor belki ama hayat hala ...
Özlem ve tutku , keskin kokusu aşkın.
Aşk ise yaşanmamış bir acı geride
Tam zamanı , sessiz ama içten yalnızlığın
Suskun gizlilikle ve ütopyalar saklı
Yazılan yazılar ve sözler duraksadı
Ama hep çarptı , kopamadı yinede
Var olan tüm aylar ,
Parlak bir gümüş gibi
Yıldızlar sönüyor git gide ,
İnsanların peşinde
Belki bir yıldızımız var gökte seninle Düşlediğimiz...
Yine biz onun kadar uzağız birbirimize
Öyle ki biz yıldızı göremeyiz
Kıvılcımlar saçmadıkça
Dokunmazsak , çizgilerine değmezse...
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
