..Ve çocuk yine “keşke” dedi.
Çünkü onun dualarını kabul edecek bir tanrı
henüz yaratılmamıştı..
Gökyüzünün kızılına emanet etti iyimserliğini
Sonra da, gözyaşlarıyla boğarak öldürdüğü gururunu
Aşkının gizli bahçesine gömdü..
Kimseler görsün istemedi
Maskesinin altındaki korkak yüzünü..
Saklandı..
Saklandıkça karanlıkta kaldı..
Karanlıkta kaldıkça korktu..
Korktukça ağladı..
Ağladıkça kurudu dudakları..
Konuşamaz, bakamaz,
duyamaz oldu..
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
