Aksıyor mısralarım,ağır aksak ilerliyor.
Sözcüklerim yalpalıyor.
Kalemim,
Yüreklere işlemiyor,
Kâğıdı,
Deliyor.
Ben,
Sözcükleri istif ediyorum,
Kimi altta,
Kimi üstte.
Sözcükler öfkeleniyor hâlime,
Bazen de gülüyor.
Yardımıma kimse gelmiyor.
Yalnız kalemim,
Zavallıya dokunmayın,
Kendini şair zannediyor,
Diyor…
Ankara,05.04.2008 İbrahim KİLİK
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
