TEKİL TÜRKÜLERİM – I
“Boynuna o yeşil fuları sarma çocuk,
Gece trenlerine binme ”
Attila İLHAN
-I-
Sen susarsın,
Bir bıçak ucu yeşerir içimde
Tam orta yerinde yüreğimin.
-II-
Hayır...
Aslında
Paylaşılır yalnızlıkta
Bir lokmayı ikiye böler gibi hem de,
Bir bardak suyu....
Bir yalnız
Artı
Bir yalnız daha
Yine / Pir yalnızlık / eder...
Daha bir yalnız.
Yalnızlıklarda iki kişiliktir
Can cana uzaksa eğer
Aşk gibi....
-III-
Gel diyorum,
Kal diyorum,
Gitme !! / ler / akıyor gözlerimden
Hayır diyorsun,
Bencil diyorsun
Doğrudur.
Ben her zaman sencil oldum
Biliyorsun....
-IV-
Tut ki bir sabah,
Tut ki bir çocuk,
Bir elinde karanfil
Diğer elinde toprak
Tut ki sana dedi “ Ek beni ”
Yine böyle susarmısın?
-V-
Martı,
Çığlık attı, yarasını değdirdiğinde o tuzlu suya.
Bilirdi oysa
Bir yanılgı değildi ...
/Deniz söndürmezdi yangısını söndüremeye ya/
Aşktı işte,
Aşıktı,
Kanatlarından vurgundu
Vurulmaya alışıktı...
Herkes bilirdi de kendi bilmezdi / Sanki
Kanatlarından ölürdü martılar....
Asi ve mavi 36
