Az önce yine elime aldım kağıdı, kalemi. Ulaştıramadım ama boş defter kağıdına. Bişeyler karalamaya çalıştım, yapamadım. Tam yazamıyoru derken sen geldin aklıma. Beynime kelimeler sığmamaya başladı artık. Sonra bidaha yazmayı deneyeyim dedim; bi sayfa yazdım, beğenmedim. Çünkü sana haksızlık ettiğimi düşündüm. İkinciyide, üçüncüyüde ve hatta dördüncüyüde yırttım attım çöp kutusuna bu yüzden. Ve sonuncu olarak bunu yazdım. Saçmaladım biliyorum ama sadece seni yanlış bi biçimde yazmak istemediğimden haberin olsun istedim. Neyse işte öyle bişey kendine iyi bak .
Umut Çakıcı.
