Bitiyorum...
Dilsiz bir duyguyu alıp da karşıma
Sohbet etmenin yorgunluğunda
Yitiyorum nicedir...
Yine de,
Uzak olan
Olması gereken ne varsa bana
Bulup da koyuyorum aynama...
Biliyorum
Bir övgü bekler
Ufalanan bütün yürekler...
Hepsi için bir haykırsam
Daha dudaklarım kıpırdamadan
Korkarım sesimden...
Oysa ne acıyı, ne de hasreti
Çektiğim kadar
Sürmedim şiirlerime ben...
İnsan bir kez ölür derler...
Ölüm, girmekse bir mezara
Ben susarım...
İnanmıyorum artık
Konuşmanın faydasına...
Esra Güzelipek
