içinden
dip göllerine ulaşan bir vadiye
yakışır biçimde...( ölüm)
kurtulmak
bazen sadece kendisine kilitlenirken
alabildiğine
sınırsızdı...( yalnızlık)
birim hacminden anlaşılamayan
tarttıkça
artan
bir bereket ile yoğrulurdu vücut
şafak
kendi tan vaktine habersiz çizgiler bırakırken
sormadan otururduk
kapıların önüne
topraklarına karışık
bir rüzgar
çöl kokusuna dayarken
nefes
alır başını gider
gibi
LaraAçanba
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcisine aittir
