Saçlarını çözünce gece çöker hüsnüne.
Gül yaprağı ıslanır gözlerine değince.
Şebnemle şebiyelda ortak olur hasetle.
Erişemez periler can sana güzellikte.
Özletir gülyağını zaman garip bülbüle.
Bülbül neylesin artık payına düşen çile.
Albenin bağlar beni yüreğim ellerinde.
Niçin bana gelmezsin yolunu gözlerim de.
Sen saçını çözme hiç ay gibi doğ geceme.
Akıl sır ermez olsun bu sevda bilmeceme.
Ankara,28.10.2007 İbrahim Kilik
