Sensizlikten Üşüyorum

]gecenin sessizliğini yırtıyor yüreğimin sesi
karanlığımın tek ışığı sana dair umutlar şimdi
içim coşmuş..taşanı gözümden akıyor sicim misali
neden yoksun ki bu kadar...neden?
öylesine doluyken iliklerime değin oysa
niye öksüzüyüm parmaklarının?
sobanın içine girip yansam bile nafile inan
sensizlikten üşüyorum tırnaklarımın ucuna dek
gelsen diyor artık şu yaralı yüreğim
gelsen de bitse hüzün mevsimi
iklimler boyu ayrılmasak... ]]