Buzların içinde sessizce yanıp,
Korda üşümeyi öğreneceğim.
Zulüm yatağımda derde uzanıp,
Yara kaşımayı öğreneceğim.
Ömrümde görmedim böyle fırtına,
Evreni üst üste yığdın sırtıma,
Ayrılık bezinden kader örtüme,
Yaldız döşemeyi öğreneceğim.
Hüznüne yenildim veda çağında,
Bir garip yolcuyum, çile dağında,
Hasret gecesinin karanlığında,
Sana ışımayı öğreneceğim.
Bir yaban gülüsün uzak ellerde,
Koklanıp gezersin hoyrat ellerde.
Vefasız ömrümden kalan çöllerde,
Sensiz yaşamayı öğreneceğim..
Mehmet Nacar
