Sen Yoktun,
Gözlerin yoktu;
Ellerim buz gibi,
yüreğim yapayanlız.
Kabuslar içindeydim,
Gözlerim açık gördüğüm rüyalarımda.
Sanki kalmıştım,
Kocaman bir hayalin altında.
Artık kalmayan aklım,
Kaçtığı yerden el sallıyordu bana.
Razı olmalımıydım acaba,
Bütün bu kabuslara...
Hayır... hayır...hayır...
Herşeye rağmen,
Razı olmayacağım sensizliğe,
Sensizliği asla kabul etmeyeceğim.
Kabuslarımda yanımda sen yoktun ama,
Gündüzlerimde sen de olmalısın mutlaka.
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
