bu şehrin kir tutmuş yüzüne benziyor, paslanmış yüreğin.
aynı onun kadar karanlıksın, ışıklarını yaksam da gülümsemez asla gözlerin.
soğuk duvarlarından ilham almış bedenin, ısıtsan da üşütür bu rüzgar hep seni.
kalabalık şehirler gibisin, kaybolmuş düşüncelerin.
çıkmaz sokaklarına girdim,
alışır uykularımı kaçıran bu şehire yüz tutmuş kalbim
sana da alışır, öyle bir anda çekip gidemez gibiyim...
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
