Duygularımın buz dağlarını aşmaya çalıştığı bir gün: çıkageldin sessizce ve ürkekliğinin titreşimlerini yüreğim algıladığında, bir kor gibi düştün içime... Sen kimdin, ben neredeydim... Bu bir aşkın sorgulaması ise sendeydim, ürkekti yalın duygularım...
Elimi tuttuğunda gözlerinden süzülen sıcaklık, içimdeki buz dağını eritti, sevginin sel olduğunu, bir çağlayan gibi yüreğimden akıp gözlerinle bütünleştiğini gördüm. İşte orada bir korku denizi doğdu bende, ‘’ya biterse bir gün...’’
Yaşamak birşeyler adına sevgiyi uç doruklarında duygunun, gel bütünleşelim, kuralım aşkımızı ve sürsün dağ yollarının bitmez tükenmez kıvrımlarında, paylaştıklarımız... Belki bir gün o dorukta sevgiyi kördüğüm yapar, şarkısını söyleriz mutluluğun...
]
