Korkunun düşünde uyandırdın
Bir ölüydüm duyduğumda
Aşkım diyen sesini...
Bilemezdim ki gerçek sevgiydin
Sezemezdimki nefesini
Uykudaydım o anda...
Sendin O masmavi gökyüzünü
Yüreğime boşaltan bakışlarınla
Gözlerime işleyen Sevgili
Senden öncesi yoktu ki...
Toprağın çatladığı
Yaprağın sarardığı bir Sonbaharda
Bilmem kaçınci cemre düştü
Damarlarımdan akan kanın
Donduğu bir gecede
Çıkıp geldin
Sevmeyi öğrettin
Sevilmenin de var olduğunu
İnan ki hiç bilmezdim...
Sendin O yüce sevgili
Aşk diye zehir yuttuğum
Beş yıllık öykünün
Acısında aradığım
Darmadağın olmuş
Günlerimin arasında sıkışmış
Ve içtiğim şarapta
Tadını alamadığım
Burukluğumun gizemiydin
Geç de olsa
Geldin ya
Sensin artık
Öncesi yok...
]
