“ yan yüreğim yan
yan ki gör neler var
bu halk içinde de bize deli diyen var”*
Zamansız düşen yaprakların ardından, yüzünün semasına secde ettim.
Bildim.
Gördüm.
Hamdım.
Yandım.
Piştim.
Kaldım.
Ellerinde bir tutam fesleğen.
Hayır fesleğen değil “sen”
Kokularını biliyorum bu bahçenin.
Yürüdün.
Ardına bakmadan yürüdün.
Hiçbir rüzgar kıramadı saçına sokulan
Kokuyu.
Bildim.
Gördüm.
Sevdim.
“Yunus sen burda
Meydan isteme
Meydanlar içinde canım
Merdaneler var.”*
**Yunus Emre
Mehmedasım
yirmiikiekimikibinsekiz
kokunakurbanolduğummeydan.
