Karanlık bir damdayım,
Ruhlar üstüme üşüşmüş.
Arkadaki uçurum
beni nasıl içine çekiyor.
Adım attığım her yeri,
kanlı bırakıyorum...
Tutbildiğim bir elde yok,
kayıp gitti merdivenlerden.
Git bile diyemedim.
Kal bile diyemedim.
Dokunsaydı karanlık damda
yüreğime bi kez.
Görseydim içindeki
nefret,sevgi tohumunu.
Söz bitmişti,
sende.
Ama yağıyorsun,
nefes alamıyorum.
Ruhlar üstüme üşüşmüş.
Seni istiyorum,
korkuyorum
Etinin arkasına saklanan ruhtan,
yıkılacak her şey
ya kurtar
ya da bırak
şeytana gideyim.
(kırmızı bisiklete)
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
