Münadi gel diye çağırmadan…kalk!
Parçala kendini, paramparça ol!
Son nefes şafağı ağarmadan…kalk!
Parçala kendini, paramparça ol
Tutun, ötelerden uzanan ele…
İkram etse sana bitmeyen çile…
İbret için bir bak açılan güle…
Parçala kendini, paramparça ol!
Servet başlangıçtan kalan özettir…
Mal, mülk, şan tadımlık, yalan lezzettir…
Îtibar edilen vakâr, izzettir…
Parçala kendini, paramparça ol!
İşlediğin senin ile kalacak…
Canın köle, tenin yele kalacak…
Ne varsa elinde ele kalacak…
Parçala kendini, paramparça ol!
Çok korktuğun gelip seni bulmadan…
Tomurcuk güllerin gonca solmadan…
Gel, her parçan bin bir parça olmadan…
Parçala kendini, paramparça ol!
