Direnişin ilk adımı kadar zor....
Ve hayatın bitişi kadar can alıcıydı…
Gidişin...!
Sesin yankılanırken ruhunun boşluğunda
Sıyrılıp usulca siyahlarımdan koşuyordum,
Tüm beyazlarımla sana!
Mütevazı bir tebessümüne gebeydi..
Umutlarım..
Sevinçlerim...
Hayallerim...
Şimdi ise,
Ölü doğmakta tüm bebeklerim...
Yitirdiğim hayatalara çizilen bir palyaço makyajı gibisin..
Beni iteklediğin bu panayırda
Sen seyircimisin?
Yazık..!
Eğleniyorda gibisin.... ]
