Özür dilerim,
Beni dü$ürdüğüm için Sen'den,
Kırıldımı bilmiyorum
Durup bakamadım hiç
Aklımın otobanı çok kalabalık
Dü$ün, aklına dokunamadım
Bu nasıl bir yalnızlık sen dü$ün
Ko$uyoruz dalgınlıkla
Carptıklarımız hayatlarımız oluyor sonra bu yolda
Carpamıyorum sana
Çok karanlık yeryüzü
Cesetlere bakıyorum sonra ömrümdeki
Hepsinin üzerinde bir gazete
Tarihlere takılıyor gözüm
Seninkinin tarihi yok
Sonra bir kimlik takılıyor gözüme
Adı yok, resminden tanıyorum
Organları bağı$lanmı$
Sonra adımı görüyorum ilk sırada
Sen, ne zaman öldün
Aklımın otobanında.. .?
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
