Özür dilerim,
Beni dü$ürdüğüm için Sen'den,
Kırıldımı bilmiyorum
Durup bakamadım hiç
Aklımın otobanı çok kalabalık
Dü$ün, aklına dokunamadım
Bu nasıl bir yalnızlık sen dü$ün
Ko$uyoruz dalgınlıkla
Carptıklarımız hayatlarımız oluyor sonra bu yolda
Carpamıyorum sana
Çok karanlık yeryüzü
Cesetlere bakıyorum sonra ömrümdeki
Hepsinin üzerinde bir gazete
Tarihlere takılıyor gözüm
Seninkinin tarihi yok
Sonra bir kimlik takılıyor gözüme
Adı yok, resminden tanıyorum
Organları bağı$lanmı$
Sonra adımı görüyorum ilk sırada
Sen, ne zaman öldün
Aklımın otobanında.. .?
KİTAP İZLERİ
Kör Pencerede Uyuyan
B. Nihan Eren
Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku
