Deniz bir kadın zerafetiyle,
Salına salına ,
İnce sarı kumların üzerinde,
Gidip gelmekte.
Kimbilir o kumlar üzerinde,
Nice sevdalı ayakları,
Çizilen kalpleri,
Yapılan şatoları,
Dökülen gözyaşlarını
Daha niceleri silip götürmekte,
Göğsüne hapsetmeye.
Bilsem beni de kavuşturacak,
Uzaktaki sevdiğime,
Bırakırdım kendimi
O engin göğsüne.
Ama nafile,
Aldatır zerafetli akışıyla,
Birden hırçınlaşır,
Bırakmaz sevdiğime.
Artık sarılmayacağım denize,
Bekleyeceğim sahilde
Sevdiğimi gönderdiği sürece.
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
