Eşikte atılmayı bekleyen süt şişesi,
İçim dolmuş çürümüş yıkanmayı bekliyor...
Çekip giderim ama "nereye" endişesi,
Beni diğer ruhlara düğümleyip ekliyor...
Sonu yok yarattığı göklerin, yaradının
Ve sonu yok kendime doğru sürdüğüm izin,
Nefesini hissetsem o aradığım gizin,
Yine kendim düşerim basar ayak bağıma...
Ben böyleyim, her rüyam gerçekliğinden emin,
Nasipsiz bir örümcek düşmüş kendi ağına.
Hem ölürüm arkamda kalana acımadan,
Hem yasını tutarım mezarında gölgemin...
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
