nerede ve kim olduğumu bilmeden uyanırım
bazen
sabah sabah gökyüzünü yırtarım
kaybolduğum yerden hayata başlarım
seninle sensiz
bazen
yaşıyormuşçasına konuşmaya başlarım
posta kutumdan adımı hatırlarım
nereye diye ve zaman sormadan uzaklaşırım
bazen
döndüğümde eskimiş haftaları toplarım
terkettiğim yerden hayata başlarım
seninle sensiz
bazen
mutluymuşçasına çiçekler alırım
yalnızlığımı solduklarında anlarım
kim oldugunu bile sormadan sığınırım
bazen
gece gözlü kadınlara yaralarımı sardırırım
vurulduğum yerden hayata başlarım
seninle sensiz
bazen
aşıkmışçasına oyunlar yaparım
yenildiğimi kazandığımda anlarım
rüzgar güçlüydü ya da dal zayıftı sanırım
bazen
ince boyunlu ve garip oluyor sorguladıklarım
kalanı yeşertmezsem kararırım
solduğum yerden hayata başlarım
seninle sensiz
bazen
yazmışçasına dağlara çıkarım
o vakit Ferhad´ın feryadını duyarım
